ชาติก่อนกับชาตินี้

ผมเป็นนักศึกษาปีแรกของสาขาวิชาไทยคดีศึกษา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ได้เรียนรู้เหตุการณ์เมื่อครั้งต้นสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ว่า สยามประเทศจำเป็นต้องเปิดประเทศด้วยการเปลี่ยนระบบเศรษฐกิจจากแบบพอยังชีพไป เป็นการผลิตตามความต้องการของตลาด

สมัยนั้นเราถูกกดดันอย่างหนักทางเศรษฐกิจโดยมีการเมืองแบบนักล่าอาณานิคม อยู่เบื้องหลัง วิธีดำเนินการแบบของอังกฤษนั้นนุ่นนวล ขณะที่ฝรั่งเศสนั้นนิยมใช้กำลัง เราถูกเรือรบของฝรั่งเศสลอยลำเข้ามาปิดปากแม่น้ำเจ้าพระยา แต่ด้วยพระอัจฉริยภาพของพระเจ้ากรุงสยามที่นำพาชาติผ่านพ้นวิกฤตต่างๆ มาได้

แต่เมื่อไม่นามมานี้ มีข่าวการเดินทางมาของผู้นำฝรั่งเศสสมัยนี้ เป็นการเยือนประเทศไทยในแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน การพบกันของผู้บริหารประเทศทั้งสอง กอรปกับความรู้สึกเปรียบเทียบอันเนื่องมาจากฐานความรู้ที่ผมได้ศึกษามานั้น ทำให้เกิดความคิดขึ้นมาเองว่าสมัยก่อนเราต้องอดทนต่อสู้อย่างหนักเพื่อรักษา เอกราชจากการรุกรานของฝรั่งเศส แต่สมัยนี้ดันกับตาลปัตรตรงที่ผู้บริหารประเทศตั้งหน้าตั้งตาจะยกเอกราชไปให ้เขา ไม่ว่าจะมีเหตุปัจจัยอะไรผลักดัน ไม่ว่าจะมีเหตุผลมากมายเป็นน้ำท่วมทุ่ง มันก็ไม่สามารถลบล้างความรู้สึกว่าเรากำลังถูกคนบางคนขายชาติของเราให้คนอื่ นเพียงเพื่อประโยชน์ส่วนตัว เสียอย่างนั้น

นักเขียนการ์ตูนชาวฝรั่งเศสได้บรรยายความคิดในใจของผมออกมาได้อย่างชัดเจนโดยเราทั้งสองไม่ได้เคยพบปะสังสรรค์กันมาก่อน

เปรียบเทียบความสัมพันธ์ของสยามกับฝรั่งเศส

ยิ่งศึกษามากขึ้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งพบว่าประวัติศาสตร์มันทำซ้ำตัวมันเองอยู่เสมอ โดยเฉพาะยุคสมัยของทรราชย์และเผด็จการ ที่เกิดขึ้นอีกครั้งในขณะนี้

จะต่างกันตรงรายละเอียดบ้างก็เป็นไปตามยุคสมัยนั้นๆ เอง

ทำไมคนไทยจึงอดทนต่อเรื่องเหล่านี้ได้มากที่สุดในโลก? ทำไม?