นางฟ้าตัวน้อย

เด็กหญิงคนนั้นเพิ่งเดินมาถึงป้ายรถเมล์ก่อนที่สาย 203 จะมาถึงเพียงครู่เดียว ตามมาด้วยหญิงสูงอายุที่มาด้วยกัน ไม่ทราบว่าเป็นคุณย่าหรือคุณยาย

พอรถเมล์คันที่ผมรอมาถึง เธอก็ก้าวขึ้นรถไปรอคุณย่า (ก็แล้วกัน) อย่างคล่องแคล่ว แต่ไม่สามารถเดินเข้าไปด้านในได้ เพราะผู้โดยสารจำนวนไม่น้อยพร้อมใจกันใช้บริการรถเมล์คันนี้

Continue reading →

โรงพยาบาลเป็นเขตปลอดบุหรี่

ผมจำไม่ผิดแน่นอนสำหรับประกาศของกระทรวงสาธาณสุขเรื่องการกำหนดให้สถานที่ต่างๆ เป็นเขตปลอดบุหรี่นั้น โรงเรียนและโรงพยาบาลอยู่ในรายการอย่างไม่ต้องสงสัย และผมก็รู้สึกยินดี พลอยขออนุโมทนากับแนวคิดของผู้มีอำนาจในการสั่งการเรื่องนี้ไปด้วย แต่เรื่องยังไม่จบแค่นั้น ผมไม่เคยเชื่ออยู่แล้วว่าการประกาศนั้นจะเป็นเรื่องที่สามารถเห็นประโยชน์ได้โดยพลัน

Continue reading →

AKIRA

AKIRA (1987)

เป็นภาพยนตร์อนิเมชั่น เรื่องแรกและเรื่องเดียวจากญี่ปุ่นที่เข้ามาฉายในโรงภาพยนตร์บ้านเราสิบกว่าปีมาแล้ว ผมได้มีโอกาสดูในโรงทำให้ประทับใจอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นเนื้อเรื่อง การสร้าง จนคิดไปว่าในอนาคต นักแสดงไร้คุณภาพจะถูกแทนที่ด้วยตัวการ์ตูนอย่างแน่นอน ขณะที่ฝั่งอเมริกาขณะนั้นยังทำหนังการ์ตูนเกี่ยวกับไดโนเสาร์เดินทางอยู่เลย ญี่ปุ่นไปในโลกอนาคตแล้ว ทำให้เห็นความแตกต่างในหลักคิด การสร้างสรรงานอย่างชัดเจน

Continue reading →

Bangkok Jazz Festival 2004

จัดเป็นปีที่ 2 แล้วครับงานนี้ ผมเคยเขียนถึงงานเมื่อปีที่แล้วไปบ้าง ปีนี้ได้ไปสัมผัสงานด้วยตัวเอง เนื่องจากมีนักดนตรีในดวงใจของผมมาร่วมแสดงด้วย จะเป็นใครไปไม่ได้ เขาคือซาดาโอะ วาตานาเบ้ (Sadao Watanabe) นักแซกโซโฟนต้นแบบของผมนั่นเอง

Continue reading →

Don’t Hurt Yourself

ผมได้ฟังอัลบั้มใหม่ Marbles ของ Marillion วง Progressive Rock จากเกาะอังกฤษมาได้ระยะหนึ่งแล้ว พวกเขายังสามารถแสดงพลัง ผ่านบทเพลงของเขาได้อย่างหนักแน่นเหมือนเดิม

มาสะดุดที่เพลงนี้ที่ฟังง่ายที่สุดจึงอยากแปลมารวบรวมไว้ที่นี่ด้วย

Continue reading →

31 พฤษภาคม วันงดสูบบุหรี่โลก

ผมมีหลักประจำใจอยู่อย่างหนึ่งว่าจะพยายามชักชวน ให้เพื่อนของผมนั้นเลิกบุหรี่ให้ได้ นั่นไม่ใช่เพราะผมไม่สูบบุหรี่แล้วรำคาญควันของมัน เวลาที่เพื่อนของผมสูบหรอก เพราะคนสูบก็จะพยายามปล่อยควันไปทางอื่น และผมก็พยายามไม่สูดเข้าไป เป็น Win/Win Strategy ที่เกิดขึ้นเองโดยอัตโนมัติ

Continue reading →

มาลีวัลย์และชรัส

กระแส go Inter ในปัจจุบัน เป็นที่สนใจของส่วนต่างๆ ของสังคมอย่างมาก ผมเองก็สงสัยว่าคำจำกัดความของคำๆ นี้จริงแล้วเป็นอย่างไร หรือเพียงแค่ได้ไปปรากฏตัวในต่างประเทศเท่านั้นก็คุยได้แล้วว่า go Inter

ถ้าจำกัดวงอยู่เพลงแต่วงการเพลง จะมีใครในสมัยนี้จะรู้ว่ามีนักร้องที่ไม่มีใครรู้จักมาก่อน เมื่อ 20 ปีที่แล้วได้ทำงานร่วมกับมือระดับพระกาฬในค่ายเพลงระดับยักษ์ใหญ่ โดยพากันไปถึงฮอลลี่วู้ดโน่น

Continue reading →

เรื่องขบขัน

ผมได้อ่านเรื่องนี้จากนาย tum จาก Freemac dot NET (tum@filmily.com) ครั้งยังเรียนมัธยมต้นด้วยกัน ผมรู้สึกประทับใจมากจึงขอเนื้อเรื่องไว้ นึกขึ้นได้ว่ายังเก็บไว้ในเครื่อง mac ของผมจึงอยากนำมารวบรวมไว้ที่นี่เสียด้วยกัน

Continue reading →

โหมโรง…ต้องโหมแรงแค่ไหน

วันนี้ (๑๑ กุมภาพันธ์) ผมได้รีบร้อนออกจากบ้านเพื่อไปให้ทันชมหนังไทยเรื่อง “โหมโรง” ให้ทันรอบ ๑๑ โมงเช้าที่โรงแถวปิ่นเกล้าใกล้บ้านผม และผมก็ได้รับอรรถรสของดนตรีไทยอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนในชีวิต ทั้งที่เป็นนักฟังเพลงประเภทจริงจัง (serious music lover) มากว่า ๒๐ ปี นั่นเป็นเพราะไม่เคยมีสื่อใดที่ทำให้ผมซาบซึ้งใจกับมันได้มาก เมื่อเทียบกับเพลงสตริงทั้งไทยและเทศที่มีอยู่ดาษดื่น

Continue reading →

ทัศนะต่องานสร้าง…โหมโรง

ในฐานะที่เป็นคอหนังกับเขาเหมือนกัน การดูหนังสักเรื่องเหมือนไปจับผิดผู้คณะผู้สร้างหนังเรื่องนั้น เพราะหนังที่ดีที่สุดในโลกยังไม่มีใครสร้าง แต่ถ้าไม่รักกันจริงผมคงไม่พูดถึงให้เสียเวลาแน่ครับ

Continue reading →