ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ มีสมณพราหมณ์พวกหนึ่งมายังเกสปุตตนิคม แสดง ประกาศวาทะ (ลัทธิ คติความเชื่อถือ หรือความคิดเห็น) ของตนเท่านั้น แต่กระทบกระเทียบ ดูหมิ่นกล่าวข่มวาทะของผู้อื่น ทำให้ไม่น่าเชื่อถือ…
ข้อแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์มีความสงสัย ลังเลใจ ในสมณพราหมณ์เหล่านั้นว่า ‘บรรดาท่านสมณพราหมณ์เหล่านี้ ใครพูดจริง ใครพูดเท็จ’